Mostrando entradas con la etiqueta lectura. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta lectura. Mostrar todas las entradas

24/6/10

Lecturas para o verán

ImageChef.com - Custom comment codes for MySpace, Hi5, Friendster and more
Agora que remata o curso e no instituto quedan os libros de texto, podemos voltar a eses outros libros que nos levan polos camiños da aventura, da fantasía, da historia e por todos aqueles aos que só se chega coa imaxinación. Esperamos que estes que vos suxerimos sexan uns bons compañeiros durante estas vacacións. Que os disfrutedes.

DAHL, ROALD: Voando so.
DURRELL, GERALD: Un novio para mamá y otros relatos.
TOLSTOY, LEÓN: Guerra y paz.
GALLEGO, LAURA: Memorias de Idhún.
SMITH, A.C.H.: Dentro del laberinto.
REIGOSA, CARLOS: O misterio do barco perdido.
TEIXIDOR, EMILI: El crimen del triángulo equilátero.
SALINGER,J.D.: O vixía no centeo.
SARAMAGO, JOSÉ: El cuento de la isla desconocida.
HERNÁNDEZ, MIGUEL: Antología.


8/4/10

Animación á lectura: Romeo & Juliet



Dentro das actividades de animación á lectura programadas pola biblioteca do centro, o departamento de inglés, en colaboración coa editorial Vicens Vives, organiza unha actividade en torno á obra Romeo and Juliet de William Shakespeare. A actividade está destinada ao alumnado de 4º de ESO e terá lugar mañá venres 9 de abril ás 9 da mañá na aula número 20.

12/3/10

Miguel Delibes 1920-2010


Chéganos hoxe a nova do pasamento de Miguel Delibes. Non é doado dicir algo orixinal ou novidoso dun autor tan coñecido. Cremos que non haberá mellor maneira de facernos eco desta nova que a de propoñervos a lectura dalgunha das obras deste autor das que dispoñemos na nosa biblioteca. Pero en tanto non chega o luns, para que poidades solicitar o préstamo, déixovos co comezo (ou case) de Cinco horas con Mario: "Después de cerrar la puerta, tras la última visita, Carmen recuesta levemente la nuca en la pared hasta notar el contacto frío de su superficie y parpadea varias veces como deslumbrada. Siente la mano derecha dolorida y los labios tumefactos de tanto besar. Y como no encuentra mejor cosa que decir, repite lo mismo que lleva diciendo desde la mañaña:"Aún me parece mentira, Valen, fíjate; me es imposible hacerme a la idea."
Espero que este comenzo sirva para encamiñar a algúns á lectura da obra e ao descubrimento do seu universo, cumprindo así a función que ao comezo dun libro lle atribue Amós Oz na súa obra La historia comienza: "el comienzo de casi todos los relatos es realmente un hueso, algo con lo que cortejar al perrito, que puede acercarlo a uno a la dama."

10/3/10

Número 3 do boletín

Con motivo da inauguración dun punto de lectura no corredor da entrada do instituto, publícase o número 3 do boletín da biblioteca. Non ten outra finalidade que a de informar da súa creación e das posibilidades que ofrece á comunidade educativa. Libros, comics, revistas e xornais saen da biblioteca ao encontro dos lectores.




14/2/10

E no cotián... a poesía: o día como pretexto

Habitualmente utilizamos esta sección como presentación de autores, mais permitímonos hoxe utilizar o día como pretexto para falar do amor como asunto poético. Sen dúbida pode ser considerado pouco serio por algúns, mais dubidamos que outro asunto teña máis presenza na poesía que o amor, e sendo esta unha sección que inserta a poesía na vida cotiá, consideramos obrigada a referencia.
Estableceremos unha especie de diálogo literario entre Pablo Neruda e Gabriela Mistral, autores chilenos ambos, que recibiron o premio Nobel de literatura. Tivemos ocasión de presentar a poesía do primeiro xa neste blog con anterioridade. De Gabriela Mistral diremos que foi o primeiro premio Nobel de literatura que chegou a América Latina. Pablo Neruda e Gabriela Mistral coñecéronse nos anos 20 do século pasado e Pablo Neruda afirma que foi Gabriela Mistral quen lle fixo ler os autores rusos que influiron na súa obra.


Aqui te amo...

Aquí te amo.

En los oscuros pinos se desenreda el viento.

Fosforece la luna sobre las aguas errantes.

Andan días iguales persiguiéndose.


Se desciñe la niebla en danzantes figuras.

Una gaviota de plata se descuelga del ocaso.

A veces una vela. Altas, altas estrellas.


O la cruz negra de un barco.

Solo.

A veces amanezco, y hasta mi alma está húmeda.

Suena, resuena el mar lejano.

Este es un puerto.

Aquí te amo.


Aquí te amo y en vano te oculta el horizonte.

Te estoy amando aún entre estas frías cosas.

A veces van mis besos en esos barcos graves,

que corren por el mar hacia donde no llegan.


Ya me veo olvidado como estas viejas anclas.

Son más tristes los muelles cuando atraca la tarde.

Se fatiga mi vida inútilmente hambrienta.

Amo lo que no tengo. Estás tú tan distante.


Mi hastío forcejea con los lentos crepúsculos.

Pero la noche llega y comienza a cantarme.

La luna hace girar su rodaje de sueño.


Me miran con tus ojos las estrellas más grandes.

Y como yo te amo, los pinos en el viento,

quieren cantar tu nombre con sus hojas de alambre.



Vergüenza

Si tú me miras, yo me vuelvo hermosa

como la hierba a que bajó el rocío,

y desconocerán mi faz gloriosa

las altas cañas cuando baje al río.


Tengo vergüenza de mi boca triste,

de mi voz rota y mis rodillas rudas;

ahora que me miraste y que viniste,

me encontré pobre y me palpé desnuda.


Ninguna piedra en el camino hallaste

más desnuda de luz en la alborada

que esta mujer a la que levantaste,

porque oíste su canto, la mirada.


Yo callaré para que no conozcan

mi dicha los que pasan por el llano,

en el fulgor que da a mi frente tosca

en la tremolación que hay en mi mano...


Es noche y baja a la hierba el rocío;

mírame largo y habla con ternura,

¡que ya mañana al descender al río

lo que besaste llevará hermosura!

5/2/10

Nova entrega do boletín

Acaba de publicarse o segundo número de información bibliográfica da biblioteca. Presentamos catro libros para lectores que non aman as matemáticas. Disfrutarás da súa lectura.



13/1/10

E no cotián... a poesía: T. S. Eliot (1888-1965)


Prometíamos hai unhas semanas traer a este blog a obra de T.S. Eliot, escritor estadounidense que obtivo a nacionalidade británica aos 39 anos. O motivo da promesa non era outro que a súa aparición na obra de Gioconda Belli. A obra de T. S. Eliot citada por Belli e presentada nesta anotación é o seu célebre Four Quartets. Esta obra está composta por catro poemas longos divididos en cinco seccións cada un. Cada poema leva por título un topónimo e arranca con unha descrición mais ou menos paisaxística, mais a temática común dos poemas é o tempo, desde diversos puntos de vista, e está ligado en cada poema a un dos catro elementos da antigüidade clásica (aire, terra, auga e lume). O fragmento que presentamos pertence á sección V do segundo poema: East Coker, e remata cos versos citados por Belli.

Because one has only learnt to get the better of words
For the thing one no longer has to say, or the way in which
One is no longer disposed to say it. And so each venture
Is a new beginning, a raid on the inarticulate
With shabby equipment always deteriorating
In the general mess of imprecision of feeling,
Undisciplined squads of emotion. And what is there to conquer
By strength and submission, has already been discovered
Once or twice, or several times, by men whom one cannot hope
To emulate –but there is no competition–
There is only the fight to recover what has been lost
And found and lost again and again: and now, under conditions
That seems unpropitious. But perhaps neither gain nor loss.
For us there is only the trying. The rest is not our business.

13/11/09

Nace o Club de Lectura


Queres comezar novas aventuras?

Tes un montón de amigos esperando.

Soña

imaxina

emociónate

explora

aprende

vive

voa

le...

PARTICIPA!

31/8/09

Poesía... tamén no verán (2ª entrega)

Xa case estamos a despedir o verán, e ímolo despedir, nesta sección poética, con uns versos de Rosalía en versión do grupo Nao: A xustiza pola man. O poema está incluído no disco As palabras espidas. O resto das letras do disco foron escritas por Jasper, guitarrista e cantante do grupo, quen afirma na contra cara do disco: "unha choiva de mil versos baña as miñas veas."

24/7/09

Poesía... tamén no verán

Quizá un dos poemas máis memorizados por varias xeracións de estudantes sexa a canción del pirata do poeta romántico Espronceda. Unha das moitas versións musicais foi realizada polo grupo Tierra Santa.

25/6/09

Lectura para o verán: El código 2.0


Non, non, non se trata da segunda nin da terceira parte do código da Vinci. O título fai referencia á estrutura actual de internet. O autor, Lawrence Lessig, catedrático de dereito en Stanford e presidente de Creative Commons, cuestiona a liberdade da internet. É posible que camiñemos cara unha internet completamente regulada onde sexa cada vez máis difícil exercer a liberdade de expresión? Para aquelas persoas interesadas nas novas tecnoloxías, un libro que vale a pena ler. Orixinalmente publicado en inglés por Basic Books (Cambridge) en 2006 baixo o título The Code Version 2.0, foi recentemente traducido ao castelán e publicado por Traficantes de sueños.

14/5/09

Ramón Piñeiro (Láncara, 1915-Compostela, 1990)


Sabido é que este ano se dedica o día das letras a Ramón Piñeiro. Como é habitual, o centro organiza unha grande cantidade de actividades relacionadas co autor. Hoxe mesmo escoitamos a disertación do profesor Miguel Barros sobre As primeiras ideas políticas de Ramón Piñeiro e mañá venres día 15 disfrutaremos do festival preparado para a celebración do evento. No transcurso do festival serán entregados os premios, entre outros, do certame literario organizado polo Departamento de Lingua Galega e Literatura.

Con todo, o que sempre persegue a celebración das letras é a difusión da lingua e a literatura. Propoñemos que visitedes por exemplo a páxina especial da Biblioteca Virtual Galega para ir coñecendo a vida e a obra do autor homenaxeado.

Por outra banda, na nosa biblioteca podes ler a Filosofía da saudade de Ramón Piñeiro. Para ir abrindo boca, transcribimos un pequeno anaco do libro:

"Cando falamos de que cada pobo ten a súa filosofía xenuína, enténdese que esta filosofía non se pode reducir a un sistema senón que máis ben consiste nunha peculiar actitude mental ou interpretación dos problemas filosóficos, ou mellor, nunha peculiar vivencia e expresión deses problemas." (Ramón Piñeiro, Filosofía da saudade, p. 22)